DRINGEND VRIJWILLIGERS GEZOCHT

Sinds 1976 bestaat er in de gemeente Aalsmeer de mogelijkheid om thuis een warme maaltijd te krijgen via Tafeltje Dek Je. Deze voorziening is voor ouderen, zieken en gehandicapten die niet in staat zijn zelf hun maaltijd te verzorgen. Deze maaltijden worden bereidt in de keuken van Zorgcentrum Aelsmeer en de gebruikers krijgen elke dag (maandag tot en met zaterdag) een verse maaltijd die in een warmhoudbox door vrijwilligers bij de gebruikers thuis wordt gebracht.
Nu zijn we echter dringend op zoek naar nieuwe vrijwilligers voor het rondbrengen van de maaltijden. Vooral op de dinsdag, donderdag en zaterdag is er een tekort. Mocht u zich willen aanmelden als vrijwilliger voor Tafeltje Dek Je dan bent u van harte welkom. Door éénmaal in de vijf weken op drie dagen (vaker mag natuurlijk ook) één uur beschikbaar te zijn, kunt u anderen op een geweldige manier van dienst zijn. De vrijwilliger ontvangt een autovergoeding van € 3,50 per bezorgdag en is tevens tijdens het rondbrengen van de maaltijden verzekerd. Wij hopen dat u wilt meewerken om deze onmisbare voorziening veilig te stellen!! Voor vragen en aanmeldingen kunt u terecht bij Sandra de Jong, tel. 0297-326050 of per email: sdejong@zorgcentrumaelsmeer.nl
tafeltje-dekje-zorg-centrum-aalsmeer

Jan Dreschler neemt afscheid!

‘Wat een bijzondere middag is dit. Ik wist niet goed wat ik er van moest verwachten. Dat maakte me ook wel een tikkeltje nerveus. Ik weet wel graag waar ik aan toe ben, maar dit overtreft mijn stoutste verwachtingen, dat u allemaal hier maar toe gekomen bent om afscheid te nemen.

IK WIL EEN IEDER BEDANKEN VOOR DE LOVENDE WOORDEN, WEL IETS TEVEEL EER, MAAR HET DOET WEL GOED.

Ik heb lang nagedacht over wat ik hier zou zeggen. Ik zou 21 jaar historie van Zorgcentrum Aelsmeer op kunnen halen, maar ik ben er niet zeker van, dat jullie daarop zitten te wachten, dus ik heb het opgeschreven in het voorwoord van de ‘Voor ons Allemael’, ons blad waarvan ik extra exemplaren heb neergelegd. Dus als u het niet thuis ontvangt, neem er vooral een mee.

Ik zou het kunnen hebben over de nieuwe bestuurder, maar u kunt ook een interview met hem lezen in diezelfde ‘Voor ons Allemael’. Ik zou het kunnen hebben over de zorgsector, wat me daar vandaag de dag wel en niet in bevalt, maar of u daarvoor gekomen bent is de vraag. Ik zou het kunnen hebben over, hoe het is om met pensioen te gaan. Ik heb daar de afgelopen maanden zoveel over nagedacht, dat ik er uren over zou kunnen vertellen, maar daar hebben we de tijd niet voor. Maar ja, ik moet toch wat zeggen en dat wil ik ook, het is tenslotte mijn laatste kans, dus ik loop de verschillende punten die ik genoemd hen even kort langs.

Vandaag nemen wij afscheid, ik trek straks de deur achter me dicht en de volgende keer, dat ik hier kom ben ik slechts te gast. Afgelopen woensdag heb ik het bestuur van het zorgcentrum overgedragen aan een nieuwe bestuurder Frans Knuit, een deskundige bestuurder, zie het interview, maar ook een prettig mens, ga dat vooral zelf ontdekken. Daarna doe ik nog wat hand en spandiensten, maar vandaag nemen wij afscheid van elkaar.

Ik heb 47 jaar zonder onderbreking gewerkt, waarvan 21 jaar hier. Dat begon op 1 oktober 1969 in een verpleeghuis in Zuid Engeland en dat eindigt vanmiddag hier altijd met plezier en eigenlijk zonder noemenswaardige conflicten. Dat is wel iets om heel erg dankbaar voor te zijn. Waarom blijft iemand ergens 21 jaar? Het is toch goed om geregeld te verkassen? Want dut je niet in als je zo lang ergens blijft? Een deel van het antwoord is dat Zorgcentrum Aelsmeer wel een hele fijne werkkring is groot genoeg om goede dingen te doen, klein genoeg om de onderlinge betrokkenheid te ervaren. Aalsmeer is een fantastisch dorp om te wonen en te werken en je krijgt banden met zoveel mensen, cliënten, medewerkers, vrijwilligers, U.

Het andere deel is, dat je die 21 jaar ook kunt verdelen in driemaal 7 en het getal zeven, dat is het getal van de volheid en zo waren er ook drie verschillende volle afgeronde perioden. De eerste 7 jaar was het nog een traditioneel verzorgingshuis. Naar binnen gericht. Goede zorg voor de bewoners. Toen ik hier kwam 100 medewerkers en 1 computer, maar die stond nog ingepakt, nu ruim 300 medewerkers en van het aantal computers ben ik de tel kwijtgeraakt. Er is wel wat veranderd in doe 21 jaar!

Jan Dreschler tijdens zijn afscheidstoespraak vertelde: ‘Wat mij over de streep heeft gehaald om nu met pensioen te gaan, is al het gedoe dat erbij is gekomen. En dan doel ik op alle regelgeving en de controlespagaat, waarin de sector terecht is gekomen’

De tweede fase was de slag naar buiten, we haalden de mensen naar binnen, maar trokken er ook op uit. We begonnen met thuiszorg en daarna met de ontmoetingsgroepen en zorgcentrum Aelsmeer werd een huis met open ramen en deuren. De derde fase is die van maatschappelijke verandering. Dat zijn de afgelopen 7 jaar. Eerst werd er flink bezuinigd in de zorg en de laatste jaren, na het verschijnen van het laatste regeerakkoord zijn de veranderingen enorm ik hoef daar niet veel over te zeggen, jullie er ervaren het aan den lijve. Het werd dus nooit saai in die 21 jaar er was steeds wel weer een nieuwe ontwikkeling. En er is veel veranderd.

Het is geen geheim, dat ik gemengde gevoelens heb over mijn vertrek. Altijd gezegd: ‘Ik ga door tot mijn 70ste en één keer per jaar kunnen we evalueren of ik nog een beetje functioneer en pas als het MT vindt, dat ik niet meer functioneer stap ik op. Wat mij over de streep heeft gehaald om nu met pensioen te gaan, is al het gedoe dat erbij is gekomen. En dan doel ik op alle regelgeving en de controlespagaat, waarin de sector terecht is gekomen. Vroeger was er een financier, de wet op de bejaardenoorden en later de AWBZ. De inkomsten lagen vast en je kon je helemaal wijden aan het bieden van goede zorg. Nu zijn er zelfs voor een kleine organisatie als de onze 14 financiers met elk hun eigen traject van zorginkoop, of aanbesteding, met elk een set van parameters waarover men geïnformeerd wil worden, met elk een overleg systeem en met elk, dan gaat het over het drama van de laatste maanden, een eigen verantwoordingsprotocol, die dus allemaal anders zijn. Je wordt er dol van.

Eén van mijn broers zei, als je daarover begint dan denkt je gehoor vast: het is de hoogste tijd, dat hij opstapt, hij is beslist te oud voor dit vak. Ik denk, dat ik dat risico maar neem, want ik wil toch een vlammend protest laten horen tegen het onrecht, dat de sector hiermee wordt aangedaan. Mensen met een passie voor zorg worden geconfronteerd met zaken, waar ze geen affiniteit mee hebben en het slokt zo’n beetje alle tijd en energie op. Hoezo aandacht voor zorg, hoezo innovatie, hoezo ondernemerschap, je komt helemaal klem te zitten in de regelgeving en de administratieve verantwoording. En het liefst zou ik vandaag een actie, wat zeg; ik een beweging, willen starten tegen dit onrecht, dat de zorgsector wordt aangedaan. Maar ja, daar zijn afscheidsrecepties niet voor. Maar ik hoop vurig dat de wal het schip gaat keren en dat aan deze gekte een einde komt. Dat stukje laat ik dus graag achter me.

Wat het moeilijk maakt om weg te gaan zijn de mensen, zoveel mensen, waarmee je een band hebt opgebouwd. En Je realiseert je ook dat werk staat voor heel veel dingen, het staat voor structuur in je leven voor een bijdrage leveren. Voor sociale contacten, voor geestelijk uitgedaagd worden. En ik weet niet hoe me dat zal bevallen als dat er niet meer is. Je vraagt dan weleens aan mensen die met pensioen zijn, ervaringsdeskundigen, hoe dat is? De een zegt, heerlijk, ik geniet ervan. Een volgende zegt, ik heb het nog nooit zo druk gehad, maar ook met pensioen gaan is een stukje sterven, zo lees ik in een boekje van Marinus van den Berg over afscheid nemen. Ik kwam overal, ik kende veel mensen. Het is nu 10 jaar geleden, ik kan er maar niet aan wennen. Je weet dus niet wat het wordt. En wat ga je doen met je tijd? De week gaat er heel anders uitzien. De week bestaat voortaan uit 6 zaterdagen en een zondag en als de mensen vraagt wat ze doen met hun tijd dan kun je ook heel verschillende antwoorden krijgen. Zo las ik van een gesprek tussen drie mensen. De een zegt: ik fotografeer. De tweede zegt: ik tuinier. De derde zegt: ik doe opsporingswerk… Hoezo opsporingswerk? Jawel, Iedere dag zoek ik mijn bril, mijn wandelstok, mijn valse tanden, mijn sleutels…Met andere woorden, je weet niet wat zal het worden.

Er zijn ruwweg twee mogelijkheden. Het pensioen, dat is de fase tussen werk en zerk, of het pensioen is niet het einde van de weg, het is enkel een verandering van richting. Hoe het ook zij, je staat voor een dubbele taak. Eerst afscheid nemen, afstand nemen en dan opnieuw op gang komen om opnieuw je leven in te richten en zin voor dat leven te vinden. Het is iets, waar ik wel tegenop zie, maar ook wel naar uitzie, dus het is met een dubbel gevoel, dat ik hier sta. Maar er is niets dubbels aan, wat ik voel als het gaat om uw komst hiernaar toe, dat u met zovelen de moeite hebt genomen om hier te komen en afscheid te nemen, dat vind ik overweldigend en daar ben ik dankbaar voor.

Ook Loesje heeft de nodige wijsheden gedebiteerd over met pensioen gaan. Daar zitten hele flauwe uitspraken bij, zoals: van de cadeaubonnen kan ik mooi de vensterbank vullen met geraniums, maar ook een hele mooie, die mij aansprak: Ouder worden is eigenlijk best vernieuwend. En dat is het, een nieuwe fase, met enige leegte om wat je achter je moest laten, maar ook met heel veel nieuwe ruimte. En als me de tijd gegeven wordt, wil ik daar gebruik van maken en daarvan genieten. Samen met Joke mijn vrouw, die altijd garant stond voor een stabiel thuisfront, iets wat voor mij van onschatbare betekenis was en is.

In de tijd, dat ik hier was heb ik honderden toespraakjes gehouden en dan zocht ik altijd naar een passend gedicht, of citaat. Ik wil besluiten met een wens uit een boekje van Marinus van de Berg, een ziekenhuispastor, waar ik een goede band mee had, een wens voor Zorgcentrum Aelsmeer:

Dat hier in huis mag zijn De geest van liefde en vriendschap

Dat hier in huis mag zijn De geest van geduld en hoop

Dat hier in huis mag zijn De geest van warme aandacht

Dat hier in huis mag zijn De geest van tedere zorg

Dat hier in huis mag blijven De geest die heelt en beschermt

Dat hier in huis mag blijven De geest die gemeenschap sticht

Dat hier in huis altijd zal zijn Een Geest waarbij iedereen zichzelf kan zijn.

Dank jullie wel voor de komst hiernaar toe om afscheid te nemen, dank jullie wel voor de vele en prettige contacten, dank jullie wel voor de collegialiteit en de vriendelijkheid die ik altijd ervaren heb. Dank jullie wel!!!’

Afscheid Jan Dreschler



Afgelopen week stond het Zorgcentrum Aelsmeer in het teken van het afscheid van Jan Dreschler, bestuurder van Zorgcentrum Aelsmeer. De aftrap was vrijdag 27 mei, er was gelegenheid voor de medewerkers om afscheid te nemen van HUN Jan. Dit werd op grootste wijze gevierd door toespraken, filmpjes, sketches en een heus lied op de maat van Farce Majeure. Namens alle medewerkers kreeg Jan een beeldje aangeboden als dank voor z’n geweldige inzet als directeur van Zorgcentrum Aelsmeer. Jan bedankte alle aanwezigen in zijn afscheidstoespraak en vertelde dat hij het vooral moeilijk vindt om afscheid te nemen van alle mensen waarmee je een band hebt opgebouwd. Aan het einde was er een staande ovatie voor de geliefde bestuurder die na 21 jaar met pensioen gaat. Na het officiële gedeelte was er nog de gelegenheid om onder het genot van een buffet en een drankje informeel samen te zijn zodat iedereen op zijn eigen wijze afscheid kon nemen van Jan Dreschler.

Op woensdagochtend 1 juni was er gelegenheid voor de vrijwilligers om afscheid te nemen van Jan Dreschler. Om een goede invulling te geven aan de veelheid aan vrije tijd kreeg Jan van Wilma Groenenberg, Hoofd Activiteitenbegeleiding een vrijwilligers contract aangeboden. Jan ging er eens goed over nadenken! Ook werd Jan Dreschler nog dankt namens de vrijwilligers van de weeksluiting voor zijn betrokkenheid. Een orade van de “Bloemenmeisjes” viel hem ten slotte ten deel.

Vrijdag 3 juni was DE dag. Na ‘s ochtends gezellig met de bewoners koffie te hebben gedronken waarbij Lolke de Leeuw herinneringen ophaalde aan de vele jaren dat Jan Dreschler bij Zorgcentrum Aelsmeer heeft gewerkt kreeg Mw. Joore namens de bewoners het woord. Ze bedankte Jan Dreschler voor de prettige samenwerking in de cliëntenraad. Niks dan lof viel hem ten deel. Waarna de bewoners uit volle borst Jan toezongen d.m.v. een zelf geschreven lied op de wijs van “Poen”.

‘Jan Dreschler werd Ridder!’

Na een korte onderbreking werd ‘s middags de officiële afscheidsreceptie voor genodigden van buiten de organisatie gehouden. De rode loper was uitgelegd en Zorgcentrum Aelsmeer was gehuld in een bloemenzee. Jan Dreschler luisterde samen met zijn vrouw Joke en de kinderen naar de verschillende toespraken. De voorzitter van de Raad van Toezicht Bart Hulsbos sprak Jan Dreschler in eerste instantie toe. Namens de Hervormde kerk en de vrienden van Zorgcentrum Aelsmeer werd ook het woord tot Jan gericht. Als laatste kwam de burgemeester van Aalsmeer, Jeroen Nobel om namens de gemeente zijn dankoord tot Jan te richten. De speech kreeg een verrassende wending. Jan Dreschler werd geheel onverwachts geridderd, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Jan was onder de indruk en bedankte iedereen met de woorden: ” Ik wil iedereen bedanken voor de lovende woorden, wel iets teveel eer, maar het doet wel goed. Dank jullie wel voor de komst, dank jullie wel voor de vele en prettige contacten, dank jullie wel voor de collegialiteit en de vriendelijkheid die ik altijd ervaren heb. Dank jullie wel!!! Ron Szarafinski

Hieronder staat wat foto’s afgebeeld van het afscheid van het personeel, vrijwilligers en de bewoners. Voor  foto’s van vrijdag 3 juni kunt u kijken op Amstelveenweb. Zo kunt u zien hoe Jan Dreschler wordt geridderd! Bron: Amstelveenweb.com

DSCN3181[1] DSCN3185[1] DSCN3048[1] DSCN3021[1] DSCN3009[1] DSCN2802[1] DSCN2805[1] DSCN2794[1] DSCN2702[1] DSCN2692[1] DSCN2691[1] DSCN2685[1] DSCN2994[1] DSCN3151[1] DSCN2985[1] DSCN2949[1] DSCN2956[1] DSCN2934[1] DSCN3135[1] DSCN3085[1] DSCN3090[1] DSCN3186[1] DSCN3101[1] DSCN3106[1] DSCN2755[1] DSCN2822[1] DSCN2736[1] DSCN2842[1] DSCN2811[1] DSCN2846[1]

Informatie bijeenkomst: Vormen van dementie, donderdag 18 februari 2016

Steeds meer mensen kennen wel iemand met dementie. Wat je erover moet weten!

Informatie bijeenkomst: Vormen van dementie, donderdag 18 februari 2016
Gastspreker: Dhr. Dr. M.G Kat
Gebouw Irene. Kanaalstraat 12, 1431 BW, Aalsmeer

Dementie is een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes, zoals de ziekte van Alzheimer, vasculaire dementie, fronto-temporale dementie en Lewy body dementie. Alle ziektes uitten zich heel verschillend maar hebben gemeen dat ze leiden tot een geleidelijke achteruitgang van het geestelijk functioneren.

De eerste verschijnselen van dementie verschillen ook per persoon en per ziekte. Meestal signaleert  de omgeving  de eerste verschijnselen. Vaak zijn dat kleine maar herhalende geheugenklachten, gedragsproblemen en veranderingen in karakter. Het vaststellen of iemand dementie heeft is niet makkelijk. De huisarts kan aan de hand van een test concluderen dat er sprake kan zijn van dementie, hij kan iemand doorsturen naar een specialist deze kan de ziekte die de dementie veroorzaakt vaststellen. Een vroegtijdige diagnose is belangrijk. Hoe eerder de diagnose dementie gesteld wordt, des te beter een eventuele behandeling helpt om de ziekte te stabiliseren, vertragen of te verzachten waarin dagbesteding een grote rol kan spelen.

Het Ontmoetingscentrum Aalsmeer onderdeel van het Zorgcentrum Aelsmeer heeft in samenwerking met Mantelzorg&Meer een informatie bijeenkomst georganiseerd over de verschillende vormen van dementie met als gastspreker: Dhr. Dr. M.G Kat vrijgevestigd psychiater in Amsterdam en werkt als ouderenpsychiater in het Medisch Centrum Alkmaar.

U bent van harte welkom  op donderdag 18 Februari. Om 19.15 uur is de zaal open, de bijeenkomst is van 19.30 tot 21.00 uur en bestaat uit een interview en de mogelijkheid om vragen te stellen. Koffie & Thee €1,-

Voor meer informatie en aanmelding (wenselijk) kunt u contact opnemen met de coördinator van het ontmoetingscentrum.
Ellen Millenaar: 06-22468574 / emillenaar@zorgcentrumaelsmeer.nl

22 maart is er weer gespreksgroep voor kinderen van mensen met dementie

Verbouwing en inrichting gesloten afdeling vordert

Op het moment dat u dit leest zal de nieuwbouw bij het zorgcentrum voltooid zijn. Er is dan een fraaie gang gekomen van de ene naar de andere vleugel. Daarmee ontstaat er een gesloten afdeling met veel ruimte voor de zestien mensen die er wonen. Nu de verbouwing klaar is volgt de inrichting. Het werk is dus nog niet af. In april wordt de binnentuin verder aangelegd tot een fraai geheel en binnenshuis wordt de herinrichting ter hand genomen. Beiden luisteren nauw. Wat je vooral wilt creëren is een omgeving die helpend is voor mensen met een enigszins beschadigd brein. Het moet een afdeling worden waar ouderen met dementie zich zodanig prettig voelen, dat het als thuis ervaren wordt en je wilt ook dat de inrichting helpt om zo volwaardig mogelijk te functioneren. De laatste jaren zijn er veel nieuwe inzichten op dat gebied en hebben we advies gevraagd aan enkele specialisten die ons daarbij helpen. Het gaat om een organisatie die Brein Collectief heet. Samen met hen willen we komen tot een optimale inrichting van de gesloten afdeling. Het slot is dat je ook tot een feestelijke ingebruikname wilt komen. Voorlopig mikken we erop dat dat in mei moet kunnen,als alles afgerond is. Dus voorlopig houden we het op een opening, half mei 2016, maar we zullen u natuurlijk nog informeren over het precieze tijdstip.     20151130_100937 20151130_100923 20160404_151208 20160404_151208