Restaurant geopend!



Ook in het zorgcentrum kunnen we gelukkig steeds meer de beperkingen opheffen welke door Covid19 zijn ontstaan. De afgelopen tijd aten de bewoners op hun kamer of in de huiskamer op de afdeling. Vanaf vandaag is ons restaurant weer geopend voor de bewoners. Weer met elkaar in een gezellige omgeving de warme maaltijd nuttigen. Natuurlijk nog wel met enkele voorwaarden maar toch… Fijn dat het weer kan.

Nieuwe interactieve robot dieren voor bewoners van het zorgcentrum!

De Stichting Vrienden van Zorgcentrum Aelsmeer is in het leven geroepen om voor de ouderen van Aalsmeer en Kudelstaart extra voorzieningen te realiseren, die niet kunnen worden gefinancierd uit de normale Zorgcentrum- en Thuiszorgbudgetten. Het doel van de stichting is om ouderen ‘dagen met een gouden randje’ te bieden.

Onlangs heeft het bestuur van de Stichting het Zorgcentrum verblijd met de aanschaf van een aantal interactieve robot honden en katten, speciaal ontwikkeld voor de ouderenzorg.

Deze lieve zachte puppy ziet er niet alleen heel erg echt uit, maar hij maakt ook dezelfde geluidjes als een echte hond, een rustgevende hartslag en voelt net zo zacht als een echte puppy! Hij reageert op beweging, maar ook op aaien en knuffelen, dit komt door de ingebouwde sensoren. De puppy reageert niet alleen op aanraking, maar ook op je stem. Als je tegen hem praat, zal hij je aankijken en vrolijk terug blaffen.  De bewoners zijn hier erg blij mee. Je vindt ze dan ook vaak bij de bewoners terug op schoot.

De Stichting Vrienden van Zorgcentrum Aelsmeer kan haar doelstellingen alleen bereiken met hulp van haar donateurs. Als u de Vrienden hierbij wilt steunen dan kan dit door u op te geven als donateur of begunstiger. De donatie kan worden gestort op rekeningnummer NL90 RABO 0300110421 t.n.v. Stichting Vrienden van Zorgcentrum Aelsmeer, onder vermelding van ‘donateur’. De minimumbijdrage voor het donateurschap is 15 euro per jaar. Ook eenmalige giften zijn uiteraard welkom. Wilt u er dan bij vermelden dat het om een eenmalige gift gaat. Alle gelden die binnenkomen worden volledig besteed aan de ouderen van Aalsmeer en Kudelstaart.  

Goed nieuws! We mogen versoepelen…

In het Zorgcentrum kunnen we vanaf 15 april wat versoepelen. Bewoners mogen per dag 2 bezoekers ontvangen op hun eigen kamer. En de bewoners mogen bij elkaar op bezoek op verschillende afdelingen. In het Zorgcentrum hoeven de bewoners geen mondkapje te dragen.

Bezoekers en medewerkers dragen wel een mondkapje in het zorgcentrum. Wanneer men op een vaste plaats gaat zitten, bij voorkeur met voldoende afstand, mag het mondkapje af.

Voor het gebruik van het restaurant wordt bekeken hoeveel bewoners hier weer naar toe willen, zodat wij dit veilig kunnen gaan organiseren. De datum is nog niet bekend.

Ik kom uit…

Zorgcentrum Aelsmeer is qua bewoners een weerspiegeling van het dorp Aalsmeer, ze komen uit verschillende buurtschappen. Bewoners vertellen over het wel en wee van hun eigen vertrouwde buurt.  



De heer Spaargaren: ‘De Buurt’ ‘De Buurt’ was hecht, Doopsgezind en saamhorig. Bij ziekte hielp men elkaar, de buurtvereniging organiseerde kaartavonden, en jaarlijks een uitstapje naar bijvoorbeeld de Deltawerken of het orgelmuseum. En bij een 25 of 50-jarig huwelijk stond de buurtfanfare ‘de Spijkerbak’ bij je op de stoep.

Er werd hard gewerkt maar er was ook zeker tijd voor ontspanning. ‘s Winters werd er tegen elkaar geschaatst, ’s zomers waren er zeilwedstrijden. Maar het was ook een gesloten buurt: je durfde niet thuis te komen met een meisje uit het Farregat, dat veroorzaakte slaande ruzie. Het kwam regelmatig voor dat achternichten en achterneven met elkaar trouwden.

De heer Spaargaren, geboren in 1929 en net als zijn vader kweker, woonde op de Uiterweg. Er werd ‘Buurts’ gesproken, dat op het West-Fries leek. ‘Eentje’ werd bijvoorbeeld uitgesproken als ‘ientje’, en iedereen had een bijnaam door de grote families. Zo werd Arie Spaargaren “Arie van Wumme (Willem) van Arie’s (grootvader)” genoemd. Of hij was er één van ‘platje’, vanwege de luizen.

De Uiterweg was vroeger heel smal, er kon geen brandweer komen. Daarom had De Buurt een eigen brandspuit, in het ouderlijk huis van de heer Spaargaren. Er hing een bordje ‘Bij brand hier melden’. Dan werden de buurmannen opgetrommeld om te helpen met blussen. De heer Spaargaren kijkt terug op 85 mooie jaren op de Buurt.



De heer Outshoorn: ‘Farregat’ ‘Het Farregat’ was eigenlijk een dorp op zich, met een eigen school, een café, een zwembad en veiling Bloemenlust. Dat was een multifunctioneel gebouw, met ’s avonds turntrainingen en in de winter danslessen van de heer Gurts die ook badmeester was.

De heer Outshoorn, geboren op de Oosteinderweg en getogen op de Machineweg, deed eigenlijk alles in het Farregat. Ging naar school aan de Oosteinderweg, leerde zwemmen in het Oosterbad, ‘s morgens om 7.00 uur rillend van de kou om voor schooltijd baantjes te trekken. Later naar het café op de Pontweg voor een pilsje – hoewel ze soms toch ook naar het café in het dorp gingen, omdat de broer van een vriend daar achter de bar stond. Of naar veiling Bloemenlust, met zijn vrienden om te dansen of om aan de rekstok te zwaaien tijdens de turntraining. Hij was sowieso sportief want op het sportveld aan de Machineweg deed hij aan handbal. Er was niet meer dan een soort keet waar je je kon omkleden, maar dat deerde niet.

Dhr. Outshoorn had een eigen kwekerij op de Oosteinderweg. Zijn zoons hebben het overgenomen, fijn dat zij het werk voortzetten. Op deze manier blijft de heer Outshoorn verbonden met z’n oude buurt.



Mevrouw Vos: ‘Hornmeer’ Toen mevrouw Vos vanuit het verre Groningen met haar man en kinderen naar de buurt ‘Hornmeer’ in Aalsmeer kwam, was de wijk nog in aanbouw. Alleen de muziekwijk was klaar, de Dreef bestond nog niet. De planeten- en vogelbuurt moesten nog gebouwd worden en ook de hofjes en het uiteindelijke pleintje voor hun huis aan de Monteverdilaantje bestonden nog niet.

Het eerste jaar was voor mevrouw Vos erg wennen. Het buurmeisje zei tegen haar moeder: “Wat een rare mensen, ik kan ze niet verstaan”. Maar er was goed contact, iedereen was nieuw en moest nog settelen. In de Hornmeer waren overal slootjes, vijvertjes en op steenworp afstand lag de Poel. Dus je moest wel kunnen zwemmen. De kinderen gingen op zwemles in zwembad de Waterlelie. En ook mevrouw Vos, die geen zwemdiploma had, heeft dankzij badjuffrouw Jansen haar diploma’s gehaald. Daarna ging ze iedere donderdagochtend met de buurvrouw baantjes zwemmen.

Boodschappen deed ze bij supermarkt vV.d. Polder, een houten gebouwtje aan de Mozartlaan waar nu de Hoogvliet zit, of bij de SRV die door de wijk reed. Ondertussen was er een buurtvereniging opgericht in het gebouw van de school. Daar was van alles te doen, kaartavonden, knutselmiddagen voor de kinderen, Sinterklaasviering. Zo heeft het gezin veel nieuwe mensen leren kennen. Mevrouw Vos heeft 40 jaar met veel plezier in de Hornmeer gewoond.

Wist u dat? Het Hornmeer een meer was ten zuiden van Aalsmeer. Het meer werd rond 1676 drooggelegd. Vandaag de dag bestaat de droogmakerij uit een bedrijventerrein in het noorden met de naam Hornmeer maar ook uit een park en een woonwijk in Aalsmeer ten zuiden van dit bedrijventerrein die deze naam dragen.



Mevrouw Burgers: ‘Plan zuid’ In Plan Zuid was het een bedrijvige boel. Mw. Burgers is geboren in de Hadleystraat en heeft daar tot ze ging trouwen gewoond. Ondanks dat de straat vlakbij het dorp lag, kon je voor boodschappen in je eigen straat terecht. Alles was er: een slager, bakker, groenteman, manufacturen, melk/zuivelwinkel, zelfs een notaris op de hoek van de Stommeerweg en de Nijverheidsschool voor meisjes halverwege de straat.

Mevrouw Burgers speelde met de buurkinderen op straat, boompje verruilen of verstoppertje, het was een heerlijke tijd. Ze hoefden niet ver naar school te lopen, de Jozefschool lag achter Hadleystraat. In die tijd reed de bus door de straat dus wel opletten als je op straat speelde. Mevrouw Burgers denkt nog vaak terug aan die goede tijd in de Hadleystraat.      

Fleurige gift ontvangen

Afgelopen donderdag, 25 februari, hebben we een fleurige gift mogen ontvangen. De bloemen zijn uitgereikt om onze bewoners en het zorgpersoneel een hart onder de riem te steken in deze moeilijke tijd. Ook zijn de bloemen ingekocht bij lokale kwekers om hen weer een steuntje in de rug te geven. Dutch flower group en JCI Amstelland bedankt voor deze fantastische actie!