Ik kom uit…

Zorgcentrum Aelsmeer is qua bewoners een weerspiegeling van het dorp Aalsmeer, ze komen uit verschillende buurtschappen. Bewoners vertellen over het wel en wee van hun eigen vertrouwde buurt.  



De heer Spaargaren: ‘De Buurt’ ‘De Buurt’ was hecht, Doopsgezind en saamhorig. Bij ziekte hielp men elkaar, de buurtvereniging organiseerde kaartavonden, en jaarlijks een uitstapje naar bijvoorbeeld de Deltawerken of het orgelmuseum. En bij een 25 of 50-jarig huwelijk stond de buurtfanfare ‘de Spijkerbak’ bij je op de stoep.

Er werd hard gewerkt maar er was ook zeker tijd voor ontspanning. ‘s Winters werd er tegen elkaar geschaatst, ’s zomers waren er zeilwedstrijden. Maar het was ook een gesloten buurt: je durfde niet thuis te komen met een meisje uit het Farregat, dat veroorzaakte slaande ruzie. Het kwam regelmatig voor dat achternichten en achterneven met elkaar trouwden.

De heer Spaargaren, geboren in 1929 en net als zijn vader kweker, woonde op de Uiterweg. Er werd ‘Buurts’ gesproken, dat op het West-Fries leek. ‘Eentje’ werd bijvoorbeeld uitgesproken als ‘ientje’, en iedereen had een bijnaam door de grote families. Zo werd Arie Spaargaren “Arie van Wumme (Willem) van Arie’s (grootvader)” genoemd. Of hij was er één van ‘platje’, vanwege de luizen.

De Uiterweg was vroeger heel smal, er kon geen brandweer komen. Daarom had De Buurt een eigen brandspuit, in het ouderlijk huis van de heer Spaargaren. Er hing een bordje ‘Bij brand hier melden’. Dan werden de buurmannen opgetrommeld om te helpen met blussen. De heer Spaargaren kijkt terug op 85 mooie jaren op de Buurt.



De heer Outshoorn: ‘Farregat’ ‘Het Farregat’ was eigenlijk een dorp op zich, met een eigen school, een café, een zwembad en veiling Bloemenlust. Dat was een multifunctioneel gebouw, met ’s avonds turntrainingen en in de winter danslessen van de heer Gurts die ook badmeester was.

De heer Outshoorn, geboren op de Oosteinderweg en getogen op de Machineweg, deed eigenlijk alles in het Farregat. Ging naar school aan de Oosteinderweg, leerde zwemmen in het Oosterbad, ‘s morgens om 7.00 uur rillend van de kou om voor schooltijd baantjes te trekken. Later naar het café op de Pontweg voor een pilsje – hoewel ze soms toch ook naar het café in het dorp gingen, omdat de broer van een vriend daar achter de bar stond. Of naar veiling Bloemenlust, met zijn vrienden om te dansen of om aan de rekstok te zwaaien tijdens de turntraining. Hij was sowieso sportief want op het sportveld aan de Machineweg deed hij aan handbal. Er was niet meer dan een soort keet waar je je kon omkleden, maar dat deerde niet.

Dhr. Outshoorn had een eigen kwekerij op de Oosteinderweg. Zijn zoons hebben het overgenomen, fijn dat zij het werk voortzetten. Op deze manier blijft de heer Outshoorn verbonden met z’n oude buurt.



Mevrouw Vos: ‘Hornmeer’ Toen mevrouw Vos vanuit het verre Groningen met haar man en kinderen naar de buurt ‘Hornmeer’ in Aalsmeer kwam, was de wijk nog in aanbouw. Alleen de muziekwijk was klaar, de Dreef bestond nog niet. De planeten- en vogelbuurt moesten nog gebouwd worden en ook de hofjes en het uiteindelijke pleintje voor hun huis aan de Monteverdilaantje bestonden nog niet.

Het eerste jaar was voor mevrouw Vos erg wennen. Het buurmeisje zei tegen haar moeder: “Wat een rare mensen, ik kan ze niet verstaan”. Maar er was goed contact, iedereen was nieuw en moest nog settelen. In de Hornmeer waren overal slootjes, vijvertjes en op steenworp afstand lag de Poel. Dus je moest wel kunnen zwemmen. De kinderen gingen op zwemles in zwembad de Waterlelie. En ook mevrouw Vos, die geen zwemdiploma had, heeft dankzij badjuffrouw Jansen haar diploma’s gehaald. Daarna ging ze iedere donderdagochtend met de buurvrouw baantjes zwemmen.

Boodschappen deed ze bij supermarkt vV.d. Polder, een houten gebouwtje aan de Mozartlaan waar nu de Hoogvliet zit, of bij de SRV die door de wijk reed. Ondertussen was er een buurtvereniging opgericht in het gebouw van de school. Daar was van alles te doen, kaartavonden, knutselmiddagen voor de kinderen, Sinterklaasviering. Zo heeft het gezin veel nieuwe mensen leren kennen. Mevrouw Vos heeft 40 jaar met veel plezier in de Hornmeer gewoond.

Wist u dat? Het Hornmeer een meer was ten zuiden van Aalsmeer. Het meer werd rond 1676 drooggelegd. Vandaag de dag bestaat de droogmakerij uit een bedrijventerrein in het noorden met de naam Hornmeer maar ook uit een park en een woonwijk in Aalsmeer ten zuiden van dit bedrijventerrein die deze naam dragen.



Mevrouw Burgers: ‘Plan zuid’ In Plan Zuid was het een bedrijvige boel. Mw. Burgers is geboren in de Hadleystraat en heeft daar tot ze ging trouwen gewoond. Ondanks dat de straat vlakbij het dorp lag, kon je voor boodschappen in je eigen straat terecht. Alles was er: een slager, bakker, groenteman, manufacturen, melk/zuivelwinkel, zelfs een notaris op de hoek van de Stommeerweg en de Nijverheidsschool voor meisjes halverwege de straat.

Mevrouw Burgers speelde met de buurkinderen op straat, boompje verruilen of verstoppertje, het was een heerlijke tijd. Ze hoefden niet ver naar school te lopen, de Jozefschool lag achter Hadleystraat. In die tijd reed de bus door de straat dus wel opletten als je op straat speelde. Mevrouw Burgers denkt nog vaak terug aan die goede tijd in de Hadleystraat.